NARKOLEPTİK BESTE

-Şaka yapmıyorum, daha önce hiç bu kadar koşmadım.

+Güzel.

-Lütfen biraz soluklanalım, çok yoruldum.

+Bir saniye bile durursak geç kalırız.

-Lütfen duralım. Biraz dinlenelim, sonra iki kat hızlı koşar yetişiriz.

+Konu gelecekle ilgili olduğu zaman kendimize yalan söylemekten hiç çekinmiyoruz. Sence de garip değil mi?

-Ne?

+Hadi oyalanma.

-Bizden başka kimse koşmuyor farkında mısın?

+”Toplum battaniyesi”, bu da tatlı. Hedef uzaktaysa ve yorulmuşsak gecenin soğuğunda sıcak battaniyenin altında Netflix izlemeyi kim sevmez ki?

-(Gülümser) Belli ki sen sevmiyosun.

+(Gülümser)

-Bu şekilde gülmeni bazen hiç sevmiyorum.

+Biliyorum. (Gülümser)

-“Biliyomuş.” Bilmediğin bi bok var mı?

+Güzel. (Gülümser) Ağzın bozulduğuna göre yaklaştık. Bu taraftan (Ani bir şekilde ara sokağa girer.)

-Yavaş!

+Mümkün değil!

-Vazgeçmek üzereyim bak!

+(Uzaklaşmıştır) Biliyorum!

-Bekle! Hey! Yağmur başlıyor! Islanmaktan nefret ettiğimi biliyosun!

+Biliyorum!

-Allah seni kahretmesin!

+Takip etmeye devam et! Beni kaybetme!

(Müzik tınıları duyulmaya başlar.)

+Duyabiliyo musun?

-Evet ama çok kısık. (Nefes alış verişi gittikçe zorlaşmaya başlamıştır)

+Gelmek üzereyiz. (Ani bir şekilde bir ara sokağa daha girer)

-(Durur) Sonunda. Şimdi ne yapmam gerek?

+Bedenim görüş alanında mı?

-Evet.

+Geldiğimiz yolu hatırlayabilir misin?

-GPS kaydı yaptım.

+Zekice.(Gülümser)

-O zaman...?

+Gel ve beni buradan al.

https://youtu.be/GW_gsNVM498

14.02.2020, Denizli

A.