EN PAHALI HEDİYE

Paket ince detaylarla hazırlandı. İçindeki bütün ayrıntılar özenle hazırlanmıştı; her şey tam olarak onun istemiş olduğu gibiydi.

Kapıdan girip önce hayret edip sonra çığlık atması ve mutluluk gözyaşlarına boğulması işten bile değildi. 

Her şey beklendiği gibi oldu. 

Önce kapıdan girdi, sonra hayret edip çığlık attı ve mutluluk gözyaşlarına boğuldu. Paket çok ince detaylarla hazırlanmıştı. İçindeki bütün ayrıntılar tam onun zevkine göre, kendisinden başka kimsenin düşünmeyeceğine inandığı şekilde düzenlenmişti. Önemli olan bu paket değil; bu paketin hazırlanış şekliydi. Bu, dünyaya aynı gözlerle bakabilen, onunla aynı ritmde dans edebilecek bir tane daha kişi olduğunun elle tutulur, gözle görülür ve dokunulur; basbaya somut bir kanıtıydı işte.

Daha ne isterdi ki?

Paketi tuttuğu gibi balkona koştu ve bir saniye bile tereddüt etmeden aşağı fırlattı. Umut ve minnettarlıkla gökyüzüne bakarken gözlerinden birkaç damla daha gözyaşının süzülmesine izin verdi. 

Paketi hazırlayanla bir an önce karşılaşmak istiyordu ancak bir yanı da o kişinin varlığını uzun uzun sindirmek, onu yarattığı için Tanrı’ya şükürler etmek istiyordu.

Daha fazla sabredemedi. Derin bir nefes aldı, balkon kapısına doğru döndü ve odanın içine ilk adımını attı. 

Bu adımı atar atmaz bilekliğindeki mekanizma harekete geçti. Bileğindeki karıncalanmayı ilk önce ciddiye almadı; basit bir kaşıntı sandı ancak daha sonra aynı karıncalanmayı dizlerinde, ciğerlerinde ve ensesinde hissetmeye başladığı anda neler olup bittiğini hatırladı. Aceleyle mutfağa koştu, çekmeceden bir makas aldı ve bilekliğini kesmek için makasın uçlarını açtı. Tam o anda bileklik yüksek bir ses çıkardı ve büyük bir elektrik dalgası yaydı. Gözleri kapanırken içinde büyük bir huzursuzluk hissediyordu.

Kendine geldiğinde ilk önce nerede olduğunu algılayamadı. Etrafına baktı, mutfağı inceledi. Buraya daha önce de gelmişti. Buraya düzenli olarak geliyordu. Sanki yapması gereken bir şeyler vardı; yarım kalan bir şeyler... Ayağa kalktı, etrafı iyice inceledi. Balkon kapısına çıkıp temiz hava almak istedi. Balkondan aşağı baktığında paketin dağılmış parçalarını gördü. 

Bir anda hafızası yerine geldi. Daireden koşarak çıktı, merdivenleri hızla indi ve caddeden paketin dağılmış parçalarını toplamaya başladı. Bu, onun son şansıydı. Paketi büyük bir incelikle düzenledi, yukarı çıktı ve masanın üzerinde koydu. Saate baktı; 5 dakikası vardı. 

Dairenin kapısından çıktı, merdivenleri sakince indi. Apartman kapısına geldi. Bileği karıncalanmaya başladı. Sonra ciğerleri ve ensesi...

Karanlık. 

...

Taksiden indi, apartman kapısına geldi, anahtarlarını çıkardı, kapıyı açtı. Koridora adımını attığında içini bi heyecan kapladı. Bugün içinde anlam veremediği bir mutluluk vardı. Sanki bir şey onu evinde bekliyordu. Nabzı yükseldi ve merdivenleri koşarak çıkmaya başladı.

16.02.2020, Denizli

A.