GÖÇ - İYİCE AÇIKLARDA LP'YLE BAŞ BAŞA

"Amaç"ın varlığı bazen duyularla algılanabilir bazense hiçbir duyunun radarına yakalanmaz vaziyette. Dalgalar gibi geliş ve gidişlerden oluşan, kulağımın alışamadığı bir tempo gümbürdüyor sürekli.

İnsan kendini durmadan dinlemeye devam ederse ve o transparan çizgiyi geçerse içinde birden fazla ses olduğunu keşfediyor. İki, üç, dört... Sınırı yok. Bireyine ve hikayesine göre. 

Her bir kulaç bir öncekinin aynısı, her bir nefes, her bir damla su... Bütün şartlar algılarımızı aynı frekansta belirli bir süre durmadan uyarmaya devam ederse ve o transparan çizgiyi geçerse beynimiz o şeyi gerçekten yapıp yapmadığımızı sorgulamaya başlıyor. Rüya, kâbus, halüsinasyon, paralel gerçek... Sınırı yok. Bireyine ve hikayesine göre.

İçinde birden fazla ses duyan kişi korkudan altına sıçmamayı başarabilirse ve o seslere başkalarının duyabileceği şekilde cevap vermezse deli teşhisi konulmaktan paçayı kurtarabiliyor. Zaten asıl mevzu da deli teşhisi konulmaktan paçayı kurtardıktan sonra başlıyor. Konuşan seslere bir kere kulak verildi mi, hangisi kimin sesi diye bi merak yirmi bir Haziran güneşi gibi en uzun gündüze gebe kalıyor.

Kulaç atmayla sesleri ayırt etme arasında çok net bir bağlantı olduğunu iddia edebilirim ve karşımda karanlık bir şekilde parlayan o yalancı ve tembel yüzünüze ayna olabilirim ama bunu yapabileceğimi size asla kanıtlayamam. Size kanıtlayamayacağımın altını çizmek isterim çünkü kanıtlarım ama size değil. 

Son kulaçlarımı stratosferden takip eden LP onu fark etmediğimi sanıyor ama fark ettim. LP de benim onun benim onu farketmediğimi sanmamı ama farketmiş olmamı fakat bunu ona çaktırmamamı istiyor. Kör ve sağır değiliz ama birbirimizi ağırlıyoruz. Suyun bu çamurlu kıvamında ona ihtiyaç duyacağımı biliyor. Bu bilgiyi de iyiye kullanıyor. Kullanmayabilirdi, ama kullanıyor. 

Teşekkürler LP. 

"When we get older, plainer, sainer;
I will remember all the danger we came from."

https://www.youtube.com/watch?v=o6SprGmHTy4

07.05.2020, Denizli

A.